بیوگرافی

حسين آزاد، متولد اسفند 1316، نی ريز فارس

 - اخذ مدرك ديپلم كشاورزى در مهرماه 1335 از دانشسراى كشاورزى شيراز
 - اخذ مدرك ديپلم آزاد علمی در سال 1338
 - اخذ مدرك ليسانس روانشناسى از دانشگاه تهران 1348
 - اخذ مدرك فوق ليسانس روانشناسى از دانشگاه تهران 1352
 - اخذ مدرك دكتراى روانشناسى بالينى كودك از دانشگاه USIU  در سال 1981
 - تأليف دهها مقاله علمى و حضور توأم با ارائه مقاله در كنفرانس های علمی متعدد

 
برخی از آثار تألیفی دکتر حسین آزاد:

- آسیب شناسی روانی 1 (2 جلد)
- آسیب شناسی روانی2 (2 جلد)
- روانشناسی مرضی کودک (2 جلد)
- روانشناسی عمومی (انگلیسی)
- روانشناسی بالینی (انگلیسی)
- واژه نامه روانشناسی و علوم تربیتی
- مباح جدید در آسیب شناسی روانی
- چگونه اعتماد به نفس خود را افزایش دهیم
- آسیب شناسی روانی (انگلیسی ، 2 جلد)
- مقالات سمینار استرس و بیماری های روانی
- روانشناسی بالینی کودک
- روانشناسی سلامت

دکترحسین آزاد ، متولد ۱۳۱۶ نی ریز استان فارس ، در خانواده ای سرشناس رشد یافت. وی تحصیلات ابتدایی ومتوسطه را در زادگاهش با موفقیت طی کرد و ایام تحصیل ، همواره دانش آموزی ممتاز و مورد توجه معلمان و دبیران بود . پس از آن در دانشسرای كشاورزی  شیراز تحصیلات خود را تداوم  بخشید و در مهر ۱۳۳۵ به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در منطقه «لارستان» استان فارس به تدریس و مدیریت مدرسه مشغول شد. سپس به تهران منتقل شد و به عنوان دبیر دردبیرستان های تهران به تدریس پرداخت .

 

یكی از كتابهایی كه در دانشسرا مطالعه كرد ، مربوط به روانشناسی از دكتر علی اكبر سیاسی بود و از اینكه از این طریق انسان می تواند شناختی از خودش و دیگران كسب كند و رفتارش را بر این اساس تغییر دهد ، چنان شوق و رغبتی در وی به وجود آمد كه با تلاش فراوان کوشید تا به تحصیل علم روانشناسی بپردازد. بدین ترتیب موفق شد که مدرک تحصیلی کارشناسی روانشناسی را از دانشكده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه تهران کسب كند.

 

او در دانشگاه تهران از محضر استادانی گرانقدر مانند دكتر غلامحسین صدیقی ، دكترعلی اکبرسیاسی ، دكتر یحیی مهدوی ، دكترمهدی جلالی ، دكتر رضا آراسته ، دكتر محمود منصور، دکترمحمد خوانساری ، دكتر محمود صناعی و دكتر سعید شاملو کسب فیض کرد . به عقیدۀ وی « آنان همگی ، در رفتار ، گفتار و دانش ومنش درنهایت انسانیت و کمال بودند » .

او پس از دریافت درجۀ کارشناسی روانشناسی ، در دورۀ كارشناسی ارشد روانشناسی دانشگاه تهران پذیرفته شد. جالب توجه است كه پس از چندین سال وقفه این كنكور برگزار شد و از 5 نفر پذیرفته شدگان ، پس از چهار سال تلاش ، تنها وی موفق شد كه فارغ التحصیل شود. دیگران یا به دلیل مشروط شدن اخراج شدند یا به دلیل امتحان جامع كه در آن زمان برای فوق لیسانس ها معمول بود مردود  شدند و یا از تحمل و توان بار زیادی كه به لحاظ علمی و پژوهشی توسط استادان تعیین می شد برنیامدند.

وی در همین سالها پژوهش و تفحص در رشتۀ تحصیلی اش را آغاز کرد. او رسالۀ خود را در مورد « نارساخوانی و نارسانویسی » به پایان رساند . در این پایان نامه سعی شد تا یكی از معضلات برخی دانش آموزان دورۀ ابتدایی بررسی شده و معلوم گردد که چرا بعضی از آنها جای حروف را در کلمات عوض می كنند . مطالعه جالبی كه او انجام داد بعدها هم مورد توجه محققان دیگر قرار گرفته و به عنوان یك منبع مهم به آن استناد می شود.

وی همزمان با تحصیل ، به تدریس دروس روانشناسی  با عنوان ( استاد پروازی ) دو روز در هفته در دانشگاه جندی شاپوراهواز ( شهید چمران فعلی ) همت گماشت و در موسسۀ تحقیقات تربیتی دانشگاه تربیت معلم به عنوان محقق به كار مشغول شد . درهمین حال در دانشكده تربیت بدنی نیز به تدریس اشتغال ورزید و پس از آن به عنوان عضو هیئت علمی رسمی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی به آن دانشکده منتقل گردید.

یكی از تحقیقات وی تفاوتهای دانشجویان مشروطی و غیر مشروطی بوده است و نتیجه می گیرد كه متاهلین كه در دوره های شبانه مشغول به تحصیل بوده و در ساعات روزانه مشغول كارند كارآمدی تحصیلی كمتری دارند.

او تحصیل در مقطع دكترای روانشناسی بالینی كودك را در دانشگاه USIU   آمریكا سپری می كند . تز او در مورد ویژگی ها و خصوصیات چپ دست ها بوده است . او به این نتیجه می رسد كه چپ دستها بیشتر از راست دست ها به كارهای هنری و ابداعی از جمله موسیقی رغبت نشان می دهند و استعداد و آفرینندگی بیشتری دارند . وی در رابطه با انجام تحقیق در ایران با مشكلاتی روبرو بوده و می گوید كه در ایران ، به سختی به پرسشنامه ها پاسخ می دهند ولی در ممالك دیگر می توان با سهولت به تحقیق و پژوهش پرداخت زیرا افراد با رغبت به مصاحبه ها یا پرسشنامه ها پاسخ می دهند و انتخاب نمونه های تحقیق نیز آسان تر است .

وی به یاد دارد كه در دوران تحصیل و در كلاس درس در آمریكا ، دو تن از روان شناسان معروف و مشهور وقت ، به نام های « کارل راجرز» و « ویکتور فرانكل» كه به رویكرد انسان گرایی و اصالت وجودی معتقد بوده و برآن تاکید می ورزند بحث های جالبی با یکدیگر داشتند و هر یك از آنها با حساسیت تمام از تئوری خود دفاع میکرد ولی این بحث ها و تبادل نظرها هیچ خدشه ای به دوستی و همكاری آنان وارد نمی ساخت . متاسفانه چنین بحث های جالب و آموزنده ای دربین استادان ایرانی رایج نیست تا دانشجویان با نقاط ضعف و قوت دیدگاه ها و رویكردهای مختلف آنان آشنا شوند.

بعد از بازگشت به ایران ، او كه بورسیۀ دانشكده تربیت بدنی و علوم ورزشی بود ، با تغییر و تحول و ادغام  دانشكده ها و با تشكیل مجتمع دانشگاهی ادبیات و علوم انسانی و بعداً با نام دانشگاه علامه طباطبائی دردانشکدۀ روانشناسی وعلوم تربیتی مشغول به كار می شود و بیش از پانزده سال مدیریت گروه روانشناسی را عهده دار بوده است . مدتی هم معاون دانشكده و عضو كمیتۀ برنامه ریزی روانشناسی ستاد انقلاب فرهنگی که بعدها به شورای عالی انقلاب فرهنگی تغییرنام یافت بوده است . در سازمان سنجش نیزمدتی مسئول روان سنجی سوالات آزمون بوده و بسیاری از مسئولیت های دیگر را عهده دار بوده است .

او در آثار و پژوهشهای خود نشان می دهد كه مشکلات روانی چه تاثیری بر بیماری های بدنی از جمله زخم معده ، سردرد های میگرنی ، سرطان و سكته مغزی دارند. او در یكی از تحقیقاتش نیز می كوشد این موضوع را توضیح دهد كه  از طریق آرامش عضلانی ( Relaxation ) و کاهش اضطراب می توان بر بیماریهای بدنی چیره شد . او همچنین معتقد است كه بیشترین ناراحتی های روانی ناشی از مسائل اجتماعی است . مثلا رانندگی نامناسب  ، عدم رعایت عدالت و حقوق دیگران به ویژه موجبات بیشترین اضطراب و استرس افراد را فراهم می سازد.

او معتقد است كه روانشناسی و استفاده از مشاوره می تواند بسیاری ازمشكلات مراجعان را رفع نماید ، به ویژه مشكلاتی كه افراد در ذهن خود دارند و از « كاه » ، « كوه » می سازند با مشاوره و صحبت با روانشناس افراد می توانند در حد زیاد براین مشكلات فائق آیند. به نظر وی بسیاری از مشكلات روانی ، کشمکشهای خانوادگی و مسائل جوانی و نوجوانی از طریق روان درمانگری قابل رفع هستند . مگر اینكه فرد دچار اسكیزوفرنی ( بیماری روانی شدید ) باشد. از دید او بسیاری از مشاجرات و نارضایتی ها به دلیل این است كه گفت و گوی صحیح انجام نمی شود. در حالی كه یك راه كاستن از اضطراب و فشارروانی این است كه افراد با یكدیگر گفت و گو كنند نه مشاجره . « باورم این است ؛ هیچ مشكلی نیست كه قابل حل نباشد. ما چون با یكدیگر گفت وگو نمی كنیم ، تصور می كنیم كه هر چه ما می گوییم صحیح است و دیگران اشتباه می كنند .  به همین سبب است كه در روانشناسی ، گفت و گو یا پالایش روانی یك اصل اساسی و بسیار ضروری در درمان است ».

او كه مدتی در كلینیك مجلۀ راه زندگی و سایر موقعیتهای بالینی به امرروان درمانگری و مشاوره اشتغال داشته می گوید : « بیشترین شکایتهای مراجعان در مورد اعتیاد ، مشكلات زناشویی ، مسائل دوره جوانی و نوجوانی و اضطراب و استرس ناشی از آنها است » . با این حال او معالجه بیماری های روانی را با یك بار مراجعه دشوار می داند و اینكه تصور شود ، فرد می تواند با یك بار مراجعه بهبود پیدا كند تصور صحیحی نیست . به نظر ایشان « بسیاری از مراجعان انتظار دارند كه روانشناس دارو تجویز كند ، در حالی كه كار روانشناس تجویز دارو نیست و اجازه این كار را هم ندارد. اگر چه روانشناس ، در مورد علاج بیماری های روانی خاصی مانند افسردگی نیاز به دارو را قطعی و ضروری می داند ، ولی تجویز دارو را جزو وظایف روانپزشك نام می برد. در كشورهای دیگر ، درمان بیماری های روانی شدید به صورت تیمی انجام می شود. ابتدا یك پزشك  ، بیمار را از نظر وضعیت جسمی معاینه می كند ، روانشناس هم در گام بعدی به تشخیص نوع بیماری و اختلال می پردازد و در نهایت روانپزشك ، داروی مورد نیاز را تجویز می كند. متأسفانه این نوع فعالیت تیمی در مداوای بیماری های روانی در كشور ما کمتر وجود دارد و شاید به همین دلیل است که مراجعه افراد به هر یك از این متخصصان به تنهایی از كارایی لازم برخوردار نیست.

وی استاد پایه 27 دانشكدۀ روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه آزاد اسلامی واحدهای علوم و تحقیقات و کرج است و دروس آسیبهای روانی - اجتماعی ، روانشناسی مرضی كودك ، روانشناسی شخصیت ، آسیب شناسی روانی و متون تخصصی روانشناسی به زبان انگلیسی را در دوره های كارشناسی ، كارشناسی ارشد و دكتری ارائه می دهد .

از میان تئوری های روانشناسی ، او به تئوری های انسان گرایی و اصالت وجودی ، علاقه و اعتقادی عمیق دارد. زیرا در این نوع تئوری ها بر احترام گذاشتن و توجه كردن به مراجعان و همنوعان و پذیرش  بی چون و چرای آنان تاكیدی خاص می شود. درعین حال معتقد است كه این علاقه ، موجب این نیست كه سایر تئوری ها  مردود شمرده شوند . برای مثال به یافته های روانكاوی زیگموند فروید ، پدر روانكاوی اشاره كرده ، می گوید : « كسی نمی تواند منكر خدمات فروید در روانشناسی شود و بگوید تئوری های وی كاربردی ندارند ، زیرا نظریه های فروید  جایگاه والایی در روانشناسی و تشخیص مشكلات و معضلات روانی داشته و دارند. به باور او ، زیبایی های زندگی بیش از زشتی های آن است و از این نظر خودش همواره  نیمه پرلیوان را می بیند».

وی معتقد است كه پیشرفت و موفقیت ، بدون زحمت و دردسر فراهم نمی شود و به همین دلیل باید تلاش كرد و كارها را نیمه كاره رها نكرد. این وجه سخت كوشی و تلاش  در فعالیت های علمی و تحقیقی وی نمایان است . پژوهشهای متعدد ، چندین کتاب در مورد آسیب شناسی روانی و روانشناسی مرضی کودک به زبان های فارسی و انگلیسی ، سخنرانی ها و مصاحبه های فراوان ، نشان از همت و سخت كوشی وی دارد . او همچون بسیاری از نخبگان ایرانی ، آرمان های بزرگی نیز در ذهن می پروراند و اظهار می دارد که : « من به عنوان یك عضو كوچك جامعه ، آرزو دارم که آنچه می دانم و می توانم دراختیار دانشجویانم ، كشورم ، مردم و همنوعانم  قرار دهم  و از هیچ خدمتی دریغ نورزم ».

تالیف دهها کتاب و مقاله علمی ، پژوهشهای بسیار و حضور و سخنرانی  در كنفرانس های علمی متعدد ، و مصاحبه های مختلف رادیویی ، تلویزیونی و مطبوعاتی در كارنامه درخشان ایشان به ثبت رسیده است..